அம்மனுக்கு வேப்பஞ்சேலை சாற்றுவதன் பின்னணி என்ன?

ஆடி மாதம் தொடங்கியவுடன் தமிழகம் முழுவதும் உள்ள மாரியம்மன் கோயில்கள் பக்தர்களின் கூட்டத்தால் களைகட்டுகின்றன. வேப்பஞ்சேலை சாற்றுதல், கூழ் வார்த்தல், பானகம் படைத்தல் போன்ற பல்வேறு நேர்த்திக்கடன்கள் இந்த மாதத்தில் சிறப்பாக நடைபெறுகின்றன. இவ்வழக்கங்களுக்குப் பின்னால் ஆழமான புராண வரலாறும், ஆன்மிகப் பொருளும் மறைந்துள்ளன.

பிருகு குலத்தைச் சேர்ந்த மகா முனிவரான ஜமதக்கினி முனிவர் தனது மனைவி ரேணுகாதேவியுடன் அறநெறி வழியில் வாழ்ந்து வந்தார். அவர்களுக்கு தன்னுவன், அனுவன், விஸ்வாவசு மற்றும் பரசுராமன் என நான்கு மகன்கள் இருந்தனர்.

அமைதியாகச் சென்றுகொண்டிருந்த அந்த இல்லற வாழ்வில் எதிர்பாராத சோகம் நிகழ்ந்தது. ஜமதக்கினி முனிவருடன் ஏற்பட்ட பகையின் காரணமாக, கார்த்தவீர்யார்ஜுனனின் மகன்கள் முனிவரைக் கொன்று விட்டனர். கணவரின் மறைவைத் தாங்க முடியாத ரேணுகாதேவி, அவருடன் உயிர்துறக்க முடிவு செய்து எரியும் சிதையில் குதித்தார்.

அந்த வேளையில் தேவேந்திரன், வருண பகவானை வேண்டி மழை பொழியச் செய்தார். தீ அணைந்தாலும், அதற்குள் ரேணுகாதேவியின் ஆடைகள் முழுவதும் எரிந்து போயின. உடல் முழுவதும் தீக்கொப்புளங்கள் தோன்றின.

அந்த நிலையிலிருந்து தன்னை மறைத்துக் கொள்ள, அருகிலிருந்த வேப்பிலைகளை ஆடையாக அணிந்து கொண்டார். இதுவே இன்று வரை மாரியம்மனுக்கு வேப்பஞ்சேலை சாற்றும் வழக்கத்தின் அடிப்படையாகக் கருதப்படுகிறது.

பின்னர், பசியால் வாடிய ரேணுகாதேவி அருகிலிருந்த மக்களிடம் உணவு கேட்டார். அவர்கள், "நீங்கள் அந்தணர் குலத்தைச் சேர்ந்தவர்; எங்கள் உணவை உங்களுக்கு வழங்குவது முறையல்ல" என்று பணிவுடன் கூறி, அதற்கு பதிலாக வெல்லம், இளநீர், பச்சரிசி மாவு, பானகம் ஆகியவற்றை சமர்ப்பித்தனர். அவற்றை உண்டு ரேணுகாதேவி தனது பசியைத் தீர்த்துக் கொண்டார்.

இந்த நிகழ்வை நினைவுகூர்ந்தே இன்றும் மாரியம்மன் கோயில்களில் பச்சரிசி மாவு, வெல்லம், பானகம், கூழ் போன்றவை நைவேத்தியமாகப் படைக்கப்படுகின்றன.

அதன்பிறகு, சலவைத் தொழிலாளர்கள் வாழ்ந்த பகுதிக்குச் சென்ற ரேணுகாதேவி, அவர்கள் வழங்கிய ஆடையை அணிந்தார். இருப்பினும், கணவரை இழந்த துயரத்திலிருந்து அவரால் மீள முடியவில்லை. அவர் கண்ணீர் மல்க நின்றபோது, தேவர்கள் அவருக்கு ஆறுதல் கூறினர். அப்போது சிவபெருமானும் அருள்காட்சி அளித்தார்.

அவர் ரேணுகாதேவியிடம்,

"நீ ஆதிபராசக்தியின் அம்சமாக பூமியில் விளங்குவாய். மக்களை நோய்களிலிருந்தும் துன்பங்களிலிருந்தும் காப்பாற்றும் சக்தி உனக்குக் கிடைக்கும். உன் உடலில் தோன்றிய கொப்புளங்கள் உலக மக்களுக்கு அம்மை நோயாக வெளிப்படும். அதற்கான மருந்தாக நீ அணிந்த வேப்பிலை அமையும். மேலும், நீ உண்ட வெல்லம், இளநீர், பச்சரிசி மாவு, பானகம் ஆகியவற்றை மக்கள் உனக்கு நைவேத்தியமாகப் படைப்பார்கள். உன்னை மனமுருகி வழிபடுவோரின் துயரங்களை நீ போக்குவாய்."

என்று அருளாசி வழங்கி மறைந்தார்.

அதன் பின்னரே ரேணுகாதேவி "முத்துமாரியம்மன்" என்ற திருநாமத்தைப் பெற்றார். உடலில் முத்து போன்ற அம்மைக் கொப்புளங்களை நீக்கி அருள் புரியும் தாயாக அவர் போற்றப்படத் தொடங்கினார்.

இந்த தெய்வீக நிகழ்வு மழைக்காலம் தொடங்கும் ஆடி மாதத்தில் நடைபெற்றதாகப் புராணங்கள் கூறுகின்றன. அதனால்தான் ஆடி மாதத்தில் மாரியம்மன் கோயில்களில் வேப்பஞ்சேலை சாற்றுதல், கூழ் வார்த்தல், பானகம் படைத்தல், அம்மனை வழிபடுதல் போன்ற வழிபாடுகள் சிறப்பாக நடைபெறுகின்றன.

வேப்பிலை என்பது ஒரு சாதாரண இலை மட்டுமல்ல; நோய்களை நீக்கும் இயற்கை மருந்து மட்டுமல்ல; முத்துமாரியம்மனின் கருணை, அருள், பாதுகாப்பு ஆகியவற்றின் அடையாளமாகவும் பக்தர்கள் கருதுகின்றனர். அதனாலேயே இன்றும் எண்ணற்ற பக்தர்கள் ஆடி மாதத்தில் வேப்பஞ்சேலை சாற்றி, அம்மனின் அருளைப் பெற்று வாழ்வில் நலமும் வளமும் பெறுகின்றனர்.