கிருஷ்ணரின் யாதவ குலத்தின் அழிவு மற்றும் அவருடைய இறப்பு

கிருஷ்ணரின் யாதவ குலத்தின் அழிவு மற்றும் அவருடைய இறப் பற்றிய நிகழ்வுகள் மகாபாரதத்தின் மௌசல பர்வம் (Mousala Parva) மற்றும் பாகவத புராணத்தில் விரிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளன.

​1. யாதவ குலத்திற்கு கிடைத்த சாபங்கள்

​யாதவ குலம் அழிவதற்குக் காரணமான இரண்டு முக்கிய சாபங்கள்:

​காந்தாரியின் சாபம்:

குருஷேத்திரப் போரில் தன் நூறு புதல்வர்களையும் இழந்த காந்தாரி, பெருந்துயரத்தில் கிருஷ்ணரை நோக்கிக் சபித்தார். "என் மகன்கள் அழிய நீயே காரணம். அதனால், இன்றிலிருந்து 36-வது ஆண்டில், உன்னுடைய யாதவ குலமும் உங்களுக்குள்ளேயே அடித்துக்கொண்டு அழியும். நீயும் அனாதையாக, ஏதுமற்ற நிலையில் இறப்பாய்" என்றார். கிருஷ்ணர் புன்னகையுடன் இந்தச் சாபத்தை ஏற்றுக்கொண்டார்.

​ரிஷிகளின் சாபம்:

36 ஆண்டுகள் கழித்து, சாம்பன் (கிருஷ்ணர்-ஜம்பாவதி மகன்) உட்பட சில யாதவ இளைஞர்கள் முனிவர்களைப் பரிகசிக்க நினைத்தனர். சாம்பனுக்குப் பெண் வேடமிட்டு, காசிபர், விஸ்வாமித்திரர், நாரதர் போன்ற ரிஷிகளிடம் அழைத்துச் சென்று, "இவள் கர்ப்பமாக இருக்கிறாள், இவளுக்கு என்ன குழந்தை பிறக்கும்?" என்று கேட்டனர். முனிவர்கள் தங்கள் ஞானத்தால் உண்மை அறிந்து கோபமடைந்து, "இவன் வயிற்றிலிருந்து ஒரு இரும்பு உலக்கை (Musala) பிறக்கும். அதுவே உங்கள் யாதவ குலம் முழுவதையும் அழிக்கும்" என்று சபித்தனர்.

​2. யாதவ குலத்தின் அழிவு

​சாபத்தின்படி சாம்பன் ஒரு இரும்பு உலக்கையைப் பெற்றெடுத்தான். பயந்துபோன யாதவர்கள் அதை அரைத்து தூளாக்கி கடலில் வீசினர். ஆனால், கரை ஒதுங்கிய அந்தத் தூள்கள் 'ஏரகா' (Eraka) எனும் கூர்மையான நாணல் புற்களாக வளர்ந்தன.

​ஒரு பிரபாச தீர்த்தப் திருவிழாவின் போது, மதுவருந்திய யாதவர்களிடையே வாக்குவாதம் முற்றிப் போராய் மாறியது.

​ஆயுதங்கள் இல்லாததால், கரையிலிருந்த அந்த நாணல் புற்களைப் பிடுங்கி ஒருவரையொருவர் தாக்கிப் போராடினர். அந்தப் புற்கள் இரும்பு வாள் போல் செயல்பட்டு, கிருஷ்ணரின் கண்முன்னேயே முழு யாதவ குலமும் அழிந்தது.

​3. கிருஷ்ணரின் இறப்பு (அவதார முடிவு)

​யாதவ குலத்தின் அழிவுக்குப் பிறகு, பலராமன் யோக நிலையில் தன் உயிரைத் துறந்தார் (ஆதிசேஷனாகத் திரும்பினார்). கிருஷ்ணர் தன் அவதார நோக்கம் முடிந்ததை உணர்ந்து, ஒரு காட்டுக்குச் சென்று மரத்தின் அடியில் தியானத்தில் அமர்ந்தார்.

​ஜரா (Jara) எனும் வேடன்:

முன்பு உலக்கையின் ஒரு சிறிய இரும்புத் துண்டு கரையொதுங்கி, அதை ஒரு வேடன் தன் அம்பின் முனையில் பொருத்திருந்தான். காட்டில் தியானத்திலிருந்த கிருஷ்ணரின் பிரகாசமான பாதத்தைக் கண்டு, தூரத்திலிருந்து அது ஒரு மானின் முகம் எனத் தவறாகக் கருதி அம்பு எய்தான்.

​அவதார முடிவு:

அந்த அம்பு கிருஷ்ணரின் பாதத்தில் தைத்தது. வேடன் ஓடிவந்து பார்த்துத் தன் தவறை உணர்ந்து கதறி அழுதான். ஆனால் கிருஷ்ணர், "இது விதியின் படி நடந்தது, உன் மீது தவறில்லை" என்று அவனுக்கு ஆசி வழங்கி சமாதானப்படுத்தினார்.

​பின்னர், கிருஷ்ணர் தன் மனித உருவை நீத்து, வைகுண்டத்திற்குத் திரும்பினார். கிருஷ்ணரின் மறைவோடு துவாபர யுகம் முடிந்து கலியுகம் தொடங்கியது.