வாலிக்கும் சுக்ரீவனுக்கும் இடையே பகை ஏற்பட்டதற்கான முதன்மைச் சம்பவம் மாயாவி என்ற அசுரனுடன் நடைபெற்ற போராகும்.

1. மாயாவி என்ற அசுரனின் வருகை

மாயாவி எனும் அரக்கன் வாலியுடன் போர் புரிய கிட்கிந்தைக்கு வந்தான். வாலியைக் கண்டதும் அஞ்சி ஓடி, ஒரு பெரிய இருண்ட குகைக்குள் ஒளிந்து கொண்டான். வாலி அவனைக் கொல்வதற்காகக் குகையினுள் சென்றான். தம்பி சுக்ரீவனை குகையின் வாசலிலேயே காவலுக்கு இருக்குமாறும், தான் திரும்பி வரும் வரை காத்திருக்குமாறும் கூறிவிட்டுச் சென்றான்.

2. தவறான புரிதல்

சுக்ரீவன் குகை வாசலில் ஒரு வருடத்திற்கும் மேலாகக் காத்திருந்தான். ஒரு நாள், குகையிலிருந்து உரத்த அலறல் சத்தமும், நுரைத்து வழியும் இரத்தமும் வெளியே வந்தது. அசுரனின் பலத்தைக் கண்டு வாலி இறந்துவிட்டான் என்றும், அசுரன் வெளியே வந்தால் கிட்கிந்தை மக்களை அழித்துவிடுவான் என்றும் சுக்ரீவன் அஞ்சினான். எனவே, ஒரு பெரிய பாறையைக் கொண்டு குகையின் வாசலை மூடிவிட்டு, கண்ணீருடன் நாட்டிற்குத் திரும்பினான்.

3. முடிசூட்டலும் வாலியின் கோபமும்

அரசன் இல்லாததால் நாட்டின் அமைதியைக் கருதி, அமைச்சர்கள் மற்றும் மக்களின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க சுக்ரீவன் கிட்கிந்தையின் மன்னனாகப் பொறுப்பேற்றான்.

ஆனால், அசுரனைக் கொன்றுவிட்டுத் திரும்பிய வாலி, குகை மூடப்பட்டிருப்பதையும் சுக்ரீவன் அரியணையில் அமர்ந்திருப்பதையும் கண்டான். சுக்ரீவன் தான் சாக வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில்தான் குகையை மூடிவிட்டு, அரச பதவியைக் கைப்பற்றிக்கொண்டான் என வாலி தவறாகப் புரிந்துகொண்டான்.

4. பகைமை மற்றும் தண்டனை

சுக்ரீவன் எவ்வளவோ விளக்கியும், உண்மையைக் கூறியும் வாலி அதைக் கேட்க மறுத்துவிட்டான். சுக்ரீவனை நாட்டை விட்டுத் துரத்தினான். அதுமட்டுமின்றி:

 * சுக்ரீவனின் மனைவி ருமையைக் கவர்ந்து தன் வசப்படுத்திக் கொண்டான்.

 * சுக்ரீவனைக் கண்டவிடத்தில் கொன்றுவிடுவதாகச் சூளுரைத்தான்.

வாலியின் பேராற்றலுக்கு அஞ்சிய சுக்ரீவன், மதங்க முனிவரின் சாபத்தால் வாலி காலடி எடுத்து வைக்க முடியாத ரிஷ்யமுக பர்வதத்தில் தனது ஆதரவாளர்களான அனுமன், சாம்பவான் ஆகியோருடன் தஞ்சமடைந்தான்.

இப்பகையே பின்நாட்களில் சுக்ரீவன் ஸ்ரீ ராமரைச் சந்திப்பதற்கும், ராமர் மறைந்திருந்து வாலியின் மீது அம்பெய்து அவனைக் கொல்வதற்கும் மூலகாரணமாக அமைந்தது.